Wir haben es immer gewusst!

Het blijft me verbazen hoe zeer mensen slaafse volgelingen zijn die er toch rotsvast van overtuigd zijn kritisch na te denken. En dan heb ik het niet enkel over mensen zonder diploma, maar evenzeer over mensen met een zeer hoge universitaire graad. Dat hoeft eigenlijk niet te verbazen want ze concentreren zich beiden op het uitoefenen van én specialiseren in één strak afgelijnde taak, zo straks als het figuur van FyfanVeganista. Een ingenieur moet weliswaar over meer branie beschikken dan een strontschepper, als die capaciteit enkel wordt ingezet op een zeer nauw veld, is er geen sprake van meer persoonlijke groei.

Ook in de zogenaamd betere kringen blijft het noodzakelijk me te verantwoorden voor mijn veganistische levensstijl en is men vlug om mijn pragmatische aanpak tegenstrijdig, hypocriet, opportunistisch, … te noemen. Zo kwam ter sprake dat ik per jaar een pakje sigaretten rook. Uiteraard is het consumeren van tabak niet bevorderlijk voor de gezondheid. Al is dat in verantwoorde dosis zeker niet schadelijker dan alle andere genotsmomenten die we ons toekennen.

De stigmatisatie van de roker doet de haren in mijn nek dan ook recht opstaan. Zelfs al ben ik er dankbaar voor want ik heb geen behoefte om iemand anders stank en kanker in te ademen of mijn kleren te moeten wassen na een familie- of cafébezoek. Het is ondertussen gelukkig bon ton geworden om op dat gedrag te vitten. Terwijl de auto’s aan het rode licht staan aan te schuiven, zit er volk op een terrasje, een meter daar vandaan. Blijkbaar storen die mensen zich daar niet aan, ik wou dat ik me er niet aan stoorde. Over één sigaretje op een terras hebben ze kritiek, over honderd uitlaatpijpen niet. Helaas.

Helaas ook stokte daar de conversatie toen ik antwoordde: “gast, je woont in een grootstad. Je brengt je kinderen tussen de files door met de fiets naar school, zonder stofmasker. Je laat kinderen suikergoed rapen met carnaval. Je laat je kinderen vlees en zuivel eten dat boordevol zit met hormonen en met accumulatie van vervuilde stoffen. Je laat …” Boze blik van FyfanVeganista: time to call it quits, anders wandel ik net zoals velen tijdens het Nazi-regime gewillig de gaskamer in. We hebben allemaal een dictator waaraan we moeten toegeven, of het nu liefde, geld, status, … betreft.

Verder denken dan wat hen met de paplepel wordt ingegeven, is slechts voor heel weinig mensen mogelijk blijkbaar. Daar ben ik nog steeds zo verbouwereerd over, dat er zelfs geen plaats meer overblijft om boos te zijn.

Waarom mensen zich zo weinig verzetten wanneer ze op de trein werden gezet, houdt me al jaren bezig. Hoe je kunt verantwoorden dat iemand uit zelfbehoud de vijand hielp door vals geld voor hen te produceren? Ook daar blijf ik het antwoord schuldig op. De mens treft geen schuld voor zijn inherent egoïstische natuur, maar daarom hoeft het niet moreel goed gepraat te worden. Erkend en vergeven, dat lijkt me een veel beter idee.

In Django Unchained voert Leonardo Dicaprio’s doorgeslagen personage zijn tafelgasten neurologisch bewijs avant-la-lettre op om te tonen dat zijn zwarte slaven een groter hersendeel toegewijd hebben aan onderdanigheid. De regisseur brengt het uiteraard absurd zodat hij er mee weg komt en zulke kenmerken projecteren op huidskleur is vanzelfsprekend absurd. Toch denk ik dat hij hiermee ergens ook wilde zeggen dat sommige mensen nu éénmaal makkelijker autoriteit aanvaarden dan anderen. Of dat voor sommige mensen hun persoonlijk gewin, of verlies, in een situatie kleiner moet zijn dan voor anderen om dat gezag te aanvaarden.

 

Fyfan Vegan 12 - Wir haben es immer gewusst.jpg

Klein was het persoonlijk gewin was voor de heren VW echter niet, maar je zou denken dat je leven en dat van je familie het toch ook waard is om voor op te komen? En, oh ironie, om voor te sterven. Dat is ethisch toch veel aannemelijker als nood om de wet te breken, dan een defeat-device in te bouwen om auto’s blijven te verkopen? Leuk dat in de aflevering van Dirty Money op Netflix iemand heel voorzichtig de link legde, of de grap maakte (daarvoor is het nooit te vroeg) dat Duitsland de mensheid nu al voor de tweede keer tracht te vergassen. Dit keer wel met veel meer succes. Persoonlijk profijt werkt blijkbaar nog steeds beter dan idealen. [U kiest zelf hoe u dit interpreteert].

Andermaal zijn we allemaal makke schapen die zichzelf vergassen. Ook ik. Schipperend tussen ongeloof, boosheid, idealisme, verontwaardiging, belust op vergelding én de emotionele en financiële band met mijn eerste wagen die me zoveel herinneringen en vrijheid heeft geschonken en die ik zelf steeds met veel liefde en geduld onderhouden en hersteld heb. Helaas ben ik niet de enige die vertwijfeld niets doet. Net als in de documentaire stoppen de nieuwsfeiten vrij snel na het schandaal of eindigen ze met hilarische oneliners op Wikipedia: “Landen die boetes riskeren wegens overschrijding van hun NOx-emissieplafond, kunnen deze deels op VW proberen te verhalen. Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege kondigde aan dat dit haar intentie is.” Als domme koeien die kakken op het gras waarvan ze eten, vervuilen we de lucht terwijl we ze inademen. Nog dommer dan een koe dus, die eet immers enkel het gras rond haar koeienvlaai op.

Verder concludeer ik nog dat alle fabrikanten in Europa zondigen en elk land zijn eigen auto-industrie beschermt vermits Europa onvoldoende macht kan uitoefenen op zijn lidstaten. Op dat vlak kunnen we dan wel weer iets leren van de VS. Tenminste als ze daar een intelligentietest zouden invoeren dat stemrecht gunt of intrekt, want zeven vette jaren en dan weer zeven magere waarin alles wordt teniet gedaan, dat heeft ook geen zin.

FyfanVeganista en ik zelf dachten luidop na over de aankoop van een nieuwe wagen. Wanneer ik zei dat ik geen VW meer zou kopen, vond ze dat ridicuul. Alle merken sjoemelen, de wereld is om zeep. We zijn dus niet meer dan een mak schaap dat geen controle heeft over zijn eigen lot? Of, als je ergens niets aan kunt veranderen, is het geen probleem? Dan toch liever die andere papzak: we zullen de problemen oplossen als ze zich stellen. Bovendien, waar gaat een Caddy Diesel van 2004 naartoe als ik hem bij de garage inruil? Naar een derdewereldland om daar nog vijftien jaar mee rond te snorren? Hun software sjoemelt wel, maar hun karren rammelen totaal niet. En stel dat hij vernietigd wordt, dan koop ik gewoon een nieuwe, mogelijks nog vuilere auto waarvan ik de productie ecologisch ook in rekening moet brengen. Waar moet ik mijn heil dan nog in zoeken?

Degelijk onderzoek of antwoorden verwacht ik hieromtrent niet over. Ik geloof niet dat een mens noch de mensheid zijn egocentrisme kan overwinnen. Europa probeert, maar schiet voorlopig te kort. Politici gaan de wereld niet redden, kapitalisme én ingenieurs zullen het moeten doen. Wat dat betreft is er licht aan het einde van de tunnel: het Leuvense Imec komt met een batterij op de markt waarmee men vijfhonderd kilometer kan rijden én die op vijf minuten is opgeladen. België boven, binnenkort althans. Hopelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s