Fleisch Macht Frei

Als idealist zie ik de mensheid uiteraard graag positief groeien. De technologische vooruitgang loopt echter behoorlijk wat sneller dan de morele. Het ethisch of filosofisch denken van het doorsnee individu is in de loop van de menselijke geschiedenis in se weinig veranderd. Een mens(dier) blijft een inherent egocentrisch wezen.

Van niet-menselijke dieren kun je moeilijk verwachten dat ze initiatieven nemen om een betere wereld te creëren. Het menselijk dier heeft door zijn machtspositie aan de top van het dierenrijk die controle wel, maar gebruikt die macht vaak bijzonder onethisch, egoïstisch en immoreel. De graaicultuur van de politiek? Het verbaast me dat er nog niet meer Middeleeuws machtsmisbruik is!

Waarom hebben we het trouwens over Middeleeuws en niet over Romeins machtsmisbruik? Hun filosofen blijven nog steeds de basis van het vak, terwijl slaven (dus ook gewoon mensen) buiten beschouwing werden gelaten in die theorieën. “Ja, maar in de Westerse wereld is er geen slavernij meer.” Hm, I beg to differ. als je T-shirt in Bangladesh gemaakt wordt, dan koop je geen T-shirt maar een stukje slaaf. Wanneer iemand met een Porsche Cayenne z’n arme buurvrouw laat strijken voor zes euro per uur, dan heeft die een slaaf. Al gelooft ‘ie waarschijnlijk dat hij nobel is door die sukkel ook wat broodkruimels toe te werpen. Ik verbaas me er steeds over dat mensen in zulke erbarmelijke omstandigheden zich toch nog voortplanten, want in essentie maken ze het zichzelf moeilijk om naast hun slaventaak ook nog slaafjes te maken voor de volgende generatie uitbuiters. Stockholmsyndroom voor gevorderden.

Vorig jaar zat ik op een zomers terrasje in een provinciaal domein aan een glaasje prik te slurpen toen er een wesp kwam aangevlogen. Wanhopig uitgehongerd streek deze neer in een open potje met een restje kleverig suikergoed. Luttele seconden later kwam ze uiteraard vast te zitten in een moeras van kleverige honing. Hoe dicht stond mijn idylle bij de verschrikkelijke doodstrijd van een levend organisme! Ik nam het rietje uit mijn ranja en bood de wesp een lifeline aan. Dat bracht heel wat reacties teweeg bij het gezelschap waarin ik me bevond: “Het is toch maar een wesp”. Dat is exact hoe die Middeleeuwse heerser dacht over zijn onderdanen. Of hoe een Romein dacht over zijn slaaf. Of hoe mijn baas dacht over mij. De paniek van die wesp is reëel. De paniek van een opgejaagd konijn is reëel. De paniek van een mens is reëel.

Een andere opmerking waar ik zeer kort op wil terug komen was dat wanneer ik een wesp red, die wesp misschien iemand zal steken. Dat klopt inderdaad, maar dat vind ik maar een klein ongemak. Als ik een wesp red, help ik de natuur een handje. Als ik een mens red daarentegen, richt ik natuurschade aan. Daar kom ik later nog graag op terug.

Fyfan Vegan 3 - Egocentrisme.jpg

De grens tussen mensdier én dier is voor mij geen duidelijk aanvaard dogma zoals dat voor de meesten onder ons is. Daarom vind ik het ergens absurd dat mensen durven roepen dat “niemand hen het recht kan ontzeggen vlees te eten”. Dat is je het recht toe-eigenen om anderen op te eten terwijl je zelf niet mag opgegeten worden. En dat terwijl vele van die levens in mijn ogen geen ander leven waard zijn. Ik ga er ook niet vanuit dat een individu helpen, de mensheid helpen is. Integendeel: als een mens geholpen moet worden, dient de mensheid aan zichzelf te werken. En daar wringt het schoentje, want vrijheid brengt verantwoordelijkheden met zich mee, verantwoordelijkheden waar het merendeel van de mensen lak aan heeft of die geen prioriteit kan zijn in z’n overlevingsstrijd. Oftewel: ikke ikke en de rest kan stikke.

Ik grapte deze week met een universiteitsdocent dat hij een lammetjesmoordenaar was. Hij was het niet met mij eens. Hij had het niet vermoord, dat had iemand anders gedaan, zonder dat hij ermee geconfronteerd moest worden bovendien. Het feit dat hij er niet mee geconfronteerd wil worden, is vanzelfsprekend het beste bewijs dat het moreel gezien niet correct voelt. Echter, ik moet vast stellen dat het me koud laat dat er dieren vermoord worden. Wanneer ik dan zeg dat mensen ook gewoon dieren zijn, dient menselijke dood me dus ook koud te laten. Het is niet zo zwart-wit, maar ik vrees inderdaad dat ik dood beter kan aanvaarden dan de gruwelijkheden die mens en dier moeten ondergaan omwille van het winstbejag of de ideologie van een paar andere mensen.

Hoewel barbaars ogend, ben ik dus niet tegen het doden van dieren. Het is hic et nunc niet meer nodig maar het is wel nog helemaal de aard van het beestje. Wat ik wel wil aankaarten is de verwrongen, hypocriete houding die norm is. Mensen die dierenmoordenaar roepen naar jagers op de zondagse ochtendwandeling terwijl ze ’s middags bij oma aanschuiven voor de kalkoen bijvoorbeeld. Een correcte jager staat dichtbij de natuur en schiet wild dat verder een prima bestaan heeft gekend. De kalkoen die in het gemiddelde huishouden op tafel komt, is opgekweekt geweest in schrijnende toestand. Dat vind ik echt niet oké.

Thuis een varkentje houden en als de moment gekomen is, het met de moker op het hoofd slaan, dat vind ik wel oké. Een paard is trouwens geen edeler dier dan een varken. All animals are equal, no buts. Of we hebben allemaal een hoofd, of allemaal een kop. Of we eten alle dieren of we eten er geen. Een biggetje is trouwens zo speels en slim als een puppy. Een koe weet “ik ben en koe” en “ik ga sterven”. We moeten een kat een kat durven noemen: de efficiëntie, de gruwel, de zinloosheid, de mishandeling, … de Nazi’s hadden nog wat kunnen leren van onze vleesfabrieken. Dat vind ik echt niet oké. Bizar dat zo weinigen vervolgens de klik maken om dat dierlijk product niet meer te consumeren.

De moslimcultuur doet het wat dat betreft volgens mij oprechter. Als je vlees wil eten, snij het dan ook maar één keer per jaar symbolisch de keel over in plaats van het ijslam met grenadine op te dienen. Ironisch genoeg is dat ijs gemaakt van koemelk. Een melkkoe zakt na vijf à zes jaar gewoon door haar poten van de mentale en fysieke uitputting en wordt dan met de vorklift richting slachthuis gesleept. Een koe kan normaal tot twintig jaar worden, maar doordat ze elk jaar moet kalven om de melkproductie op gang te houden én de stress moet ondergaan wanneer haar kalfje wordt weggenomen … het ijslammetje is qua vermijden van dierenleed dus alles behalve een oplossing. Of toch? Want het mensdier hoeft zich niet schuldig te voelen, laat zich de leugen gewillig wijsmaken voor zijn eigen profeet, ik bedoel profijt.

In de show Edge Of Alaska op Discovery Channel toont Jeremy Keller hoe hij één geit opoffert om op te eten. De geit heeft nooit geweten wat het overkwam en de andere geiten kijken zelfs niet op. In dit filmpje op Youtube schiet hij zonder geluidsdemper, maar het dier heeft niet geleden en een vrij oorspronkelijk bestaan kunnen leiden. Een man die vlees eet maar het niet kan doden, is een slappe vod die ik niet au serieux kan nemen.

De hele media-hetze omtrent het offerfeest elk jaar lijkt me trouwens ook met uitsterven bedreigd. Volgens Wikipedia is het in Turkije tegenwoordig gebruikelijk geworden om niet zelf een dier te (laten) slachten, maar om een geldsom van ongeveer 130 euro over te maken naar een stichting die het vlees geeft aan mensen in arme landen die het echt nodig hebben. Oh my, de onzin die ik toch moet lezen in een encyclopedie: “mensen die het echt nodig hebben”. Sorry, niemand heeft echt vlees nodig. Medische hulp, hygiëne, veiligheid, mensenrechten, … ja. Een wezen vermoorden uit liefdadigheid voor een ander wezen? Nee, dat is echt niet nodig.

Als je echter toch een stukje vlees wil eten, vind ik het een absoluut moreel minimum om dat met zo weinig mogelijk leed te doen. Sukkelaars die om mensenrechten schreeuwen, terwijl ze met degene die zwakker staan dan zijzelf nog gruwelijker omgaan, verdienen die rechten niet. Dan ben ik voor een politicus die de vrijheden van de mens beperkt zodat het de mensheid ten goede komt. En dat hij daarbij graait is jammer maar des mensen. De vleestaks is een vrij rudimentaire manier van regulering en die taks zal zeer hoog moeten zijn om het gedrag van mensen te sturen (denk aan sigaretten). Het is echter de enige weg om mensen te bereiken: wie niet horen wil, moet voelen.

2 gedachten over “Fleisch Macht Frei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s